Ölen kişinin hayattayken öldürdüğü düşman sayısı kadar mezarının etrafına dikilen küçük heykelciklere denir. Bu heykeller Türklerde ahiret inancının (öldürülen kişilerin öteki dünyada hizmetçi olacağı inancı) göstergesidir ve ilk heykel örnekleri kabul edilir.