İslamiyet öncesi Türk devletlerinde, ülkeyi yönetme yetkisinin Tanrı (Gök Tengri) tarafından hükümdara ve ailesine verildiğine inanılmasıdır. Kut'un kan yoluyla babadan oğula geçtiğine inanılır. Bu durum, "ülke hanedanın ortak malıdır" anlayışına ve dolayısıyla sık sık taht kavgalarının çıkmasına neden olmuştur.