Türk sosyal hayatını ve devlet yönetimini düzenleyen, yazılı olmayan hukuk kurallarıdır. Gelenek, görenek ve hükümdarın emirlerinden oluşur. Hükümdar dahil herkes töreye uymak zorundadır; bu da Türklerde erken dönemde "hukukun üstünlüğü" anlayışının olduğunu gösterir.